Τον Κ. τον γνώρισα από κοινή παρέα ένα βράδυ από αυτά που κανονίζεις με 2-3 φίλους να βγεις για ένα ποτό και ό καθένας φέρνει και κανά δύο άτομα ακόμα! Εκείνο το βράδυ κανονίσαμε να βγούμε 4 άτομα και καταλήξαμε 9! Μου άρεσε αμέσως και κατάλαβα ότι του άρεσα κι εγώ.

Πιάσαμε την κουβέντα και γρήγορα έμαθα ότι ήταν χωρισμένος πολύ πρόσφατα χωρίς παιδιά ή άλλες υποχρεώσεις. Μου είπε ότι με τη γυναίκα του χώρισε πολιτισμένα και μετά από κοινή επιλογή. Έφυγε εκείνος από το σπίτι παραχωρώντας της τα πάντα γιατί αυτό πίστευε πως ήταν το σωστό.

Βγήκαμε άλλες δύο φορές μαζί. Η συμπεριφορά του ήταν απίστευτα πολιτισμένη, ήξερε πώς να φερθεί, είχε μια απίστευτη ηρεμία όταν μιλούσε και γενικά μου άρεσε πολύ.

Είχε νοικιάσει μια γκαρσονιέρα μέχρι να τακτοποιηθεί και να σταθεί στα πόδια του πάλι μετά το διαζύγιο. Είχε δική του επιχείρηση και μάλιστα ήξερα ότι πήγαινε πολύ καλά για αυτό και εντυπωσιάστηκα όταν μου είπε ότι έμενε σε μια απλή γκαρσονιέρα. 

«Ήταν το πρώτο σπίτι που είδα και έκλεισα προκειμένου να φύγω άμεσα από το δικό μου. Ποτέ δεν έδωσα βάση σε υλικά θέματα, πλούτη και πολυτέλειες. Θα μπορούσα το ίδιο καλά να μείνω σε ένα ανάκτορο ή σε ένα παγκάκι. Από τη στιγμή που υπάρχει ένας χώρος να μπορώ να κοιμάμαι όλα τα άλλα δεν μου είναι απαραίτητα. » μου είπε αφοπλιστικά.

Έτσι άρχισε η σχέση μας. Ένα με δύο Σαββατοκύριακα τον μήνα έλειπε ταξίδια λόγω της δουλειάς του. Κατά τα άλλα βρισκόμασταν σχεδόν κάθε μέρα. Λίγο λίγο αγόραζα πράγματα για το σπίτι του και σύντομα το στόλισα. Κουρτίνες, πιάτα, σεντόνια και παπλώματα, όλα το ομόρφυναν σιγά σιγά.

Μια από τις όμορφες Κυριακές που περνούσαμε μαζί και ενώ ο Κ. ήταν στον μπάνιο προσπαθώντας να ετοιμαστεί για να βγούμε έξω χτύπησε το κουδούνι. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν τον ρώτησα για το αν έπρεπε να ανοίξω την πόρτα ή όχι. Το θεώρησα αυτονόητο. Θυροτηλέφωνο η πολυκατοικία δεν είχε οπότε πάτησα το κουμπί και άνοιξα. «Ποιος είναι?» ρώτησα πριν ανοίξω την πόρτα του ορόφου. «Ο Νίκος, φίλος του Κ.» μου απάντησε και εγώ άνοιξα διάπλατα να γνωρίσω τον φίλο του καλού μου.

Αντί για φίλο όμως εισέβαλλε μια γυναίκα με δύο ακόμα άντρες. Αυτή με έπιασε από τα μαλλιά φωνάζοντας «Τώρα θα σου δείξω εγώ τι θα πει να χωρίζεις οικογένειες» ενώ οι άλλοι δύο έβγαλαν από το μπάνιο τον Κ. κυριολεκτικά σηκωτό και άρχισαν να τον χτυπούν όπου έβρισκαν.

Γρήγορα από τη φασαρία και τις φωνές ο όροφος γέμισε από τους άλλους ένοικους της πολυκατοικίας. Κάποιος προσπάθησε μπαίνοντας ανάμεσά μας και μας ξεχώρισε. Άνοιξε την ακριβώς διπλανή πόρτα που ήταν το διαμέρισμα του και με έβαλε μέσα. Μου έδωσε νερό και πάγο. Ήταν ο Φώτης που έμενε στο διπλανό διαμέρισμα και που τόσο καιρό δεν είχαμε ανταλλάξει ούτε μια καλημέρα!

Γρήγορα ήρθε η αστυνομία και από όσο μπορούσα να ακούσω πίσω από την πόρτα τους πήρε όλους μαζί για το τμήμα.

Ήμουν σε κατάσταση σοκ. Δεν ήξερα τι είχε συμβεί, ποιοι ήταν αυτοί και για ποιόν λόγο έγιναν όλα αυτά. Ήθελα να πάω να δω αν ο Κ. ήταν καλά αλλά ο Φώτης δεν με άφησε.

Μου έφτιαξε καφέ, έπλυνα το πρόσωπό μου που ευτυχώς μόνο μια γρατζουνιά είχε, και προσπάθησα να συνέλθω. Πήρα τηλέφωνο την κολλητή μου που ήξερα ότι μπορούσε να βρει άκρη από κοινούς γνωστούς και να μάθουμε για τον Κ. πληροφορίες. 

Ό Φώτης μου είπε ότι την διπλανή γκαρσονιέρα την είχε νοικιάσει εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια όπου κατά πάσα πιθανότητα την χρησιμοποιούσε σαν ερωτική φωλιά. Μετά από λίγο ήρθε και η κολλητή μου στο σπίτι του Φώτη φέρνοντας κι αυτή τις πληροφορίες της. Ο κύριος Κ. ήταν παντρεμένος με τρία παιδιά παρακαλώ. Ασφαλώς ποτέ δεν χώρισε απλά παραμύθιαζε τη γυναίκα του ότι πήγαινε πολλά ταξίδια λόγω της δουλειάς του και έτσι χρησιμοποιούσε την γκαρσονιέρα για τις εκάστοτε γκόμενες!

Μου ήρθε κεραμίδα! Σας βεβαιώνω ότι τίποτα μα τίποτα δεν υπήρχε στη συμπεριφορά του που να προδίδει ότι έλεγε ψέματα και ότι δεν ήταν αυτός που παρουσιαζόταν.

Βγαίνοντας από το σπίτι του Φώτη είδα ότι μέσα στη φασαρία η πόρτα του Κ. ήταν ορθάνοιχτη. Μπήκα μέσα με την κολλητή μου και μάζεψα όλα τα πράγματα που είχα κατά καιρούς αγοράσει.

Τα άφησα στο σπίτι του Φώτη και σιγά σιγά τα κάψαμε όλον τον χειμώνα στο τζάκι του!

Τώρα ένα χρόνο σχεδόν μετά, φτιάχνω το δικό μου σπίτι και όχι το σπίτι άλλου. Το στολίζω με όμορφες κουρτίνες και παπλώματα γιατί σε λίγο καιρό παντρεύομαι τον Φώτη!

Μπορεί η εμπειρία που έζησα να ήταν τραυματική και να την θυμάμαι για πάντα αλλά μέσα από αυτό βγήκε κάτι καλό!

Ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας για να σας πω ότι πρώτον να μην εμπιστεύεστε εύκολα και δεύτερον να πιστεύετε στην θεά τύχη!

Μάρθα 28