Στη στήλη η γυναίκα του μήνα, φιλοξενούμε την εικαστικό Ρένα Αβαγιανού σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη σχετικά με τη ζωγραφική και όχι μόνο....
1) Κυρία Αβαγιανού είστε ζωγράφος, διδάσκετε εικαστικά στη δημόσια εκπαίδευση, φοιτήσατε στην Αρχιτεκτονική καθώς και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας. Αρχιτεκτονική ή Ζωγραφική? Ποια είναι η μεγαλύτερη σας αγάπη?
- Η ζωγραφική. Η αρχιτεκτονική μου αρέσει αλλά κάποια στιγμή αποφάσισα να διαλέξω την Ζωγραφική. Άλλωστε πρώτα σπούδασα αρχιτεκτονική εργάστηκα ως αρχιτέκτονας και μετά σπούδασα ζωγραφική.
2) Σε ποια ηλικία καταλάβατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με αυτό?
- Σε σχετικά μικρή ηλικία, πρέπει να ήμουν στις τελευταίες τάξεις του γυμνασίου κατάλαβα ότι θέλω να σπουδάσω κάτι δημιουργικό που έχει σαν βάση το σχέδιο. Την ζωγραφική σαν επάγγελμα δεν την σκεφτόμουν παρά μονάχα σαν χόμπι, και αυτό οφειλόταν κυρίως στις επιρροές που είχα από το περιβάλλον μου. Έτσι αποφάσισα να σπουδάσω αρχιτεκτονική.
Όταν τελείωνα τις σπουδές στην αρχιτεκτονική ένοιωθα μία ανάγκη να μάθω περισσότερα για την Ζωγραφική. Πήγαινα λοιπόν στο εργαστήριο του Ξανθόπουλου και ζωγράφιζα. Συνειδητοποίησα ότι ήθελα κάτι άλλο πιο καλλιτεχνικό από το επάγγελμα του Αρχιτέκτονα έτσι όπως εφαρμόζονταν στην πράξη. Όμως άρχισα να εργάζομαι σε Αρχιτεκτονικά γραφεία και όταν επέστρεψα στην Αθήνα και συνέχισα να εργάζομαι σε γραφεία, όμως πήγαινα τα βράδια και ζωγράφιζα στο εργαστήριο του Στέφου χωρίς να έχω
σκεφτεί να δώσω εξετάσεις στην Σχολή Καλών Τεχνών. Κάποια στιγμή με ρωτά ο Στέφος γιατί δεν δίνεις εξετάσεις στην Καλών Τεχνών;
Τότε συνειδητοποίησα ότι αυτό θέλω και έδωσα εξετάσεις στην σχολή.
Όταν πέρασα τις εξετάσεις και μετά από λίγο καιρό αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την Ζωγραφική και παράλληλα με την εκπαίδευση.
3) Η οικογένεια σας παρότρυνε να εξελίξετε το ταλέντο σας? Συνέβαλλε στην επιθυμία σας να ασχοληθείτε με αυτό?
- Φανταστείτε, έδωσα κρυφά εξετάσεις στην σχολή Καλών Τεχνών και τους το είπα λίγο πριν μάθω τα αποτελέσματα! Πρώτη με υποστήριξε έμπρακτα η γιαγιά μου που ήταν καλλιτεχνική φύση. Οι γονείς μου τότε κατάλαβαν ότι μιλώ σοβαρά και το δεχτήκαν, αλλά δεν ζήτησα βοήθεια, και αυτό πιστεύω ότι μου έκανε καλό, στο να βρω τον τρόπο να είμαι ανεξάρτητη.
4) Πιστεύετε ότι μπορεί να καλλιεργηθεί σε έναν άνθρωπο η τεχνική της ζωγραφικής ή είναι θέμα έμφυτου ταλέντου?
- Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι ούτε τις ίδιες κλίσεις έχουμε ούτε τις ίδιες επιθυμίες. Η επιθυμία είναι η αιτία για να ασχοληθεί κάποιος με την Ζωγραφική όπως και με όλες τις τέχνες. Το ταλέντο είναι κάτι παραπάνω από μία συγκεκριμένη τεχνική η οποία μαθαίνεται. Είναι αυτό που επισημαίνουμε σε κάποιον που έχει δείξει ή δείχνει αξιόλογα αποτελέσματα και που είναι συνδυασμός διαφόρων παραγόντων, και κυρίως άσκησης και σπουδής. Δεν πιστεύω ότι είναι έμφυτο, η κλίση κατά την γνώμη μου είναι έμφυτη.
5) Ποιες είναι οι προοπτικές για έναν νέο άνθρωπο που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη ζωγραφική εδώ στην Ελλάδα κατά τη γνώμη σας?
- Η εποχή αυτή στην Ελλάδα είναι κάπως δύσκολη για να βιοποριστεί κάποιος μονάχα από την ζωγραφική, όπως ήταν άλλωστε και σε άλλες εποχές του παρελθόντος, και αυτό ισχύει για όλες τις τέχνες, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι και κάτι που δεν γίνεται, εξαρτάται άλλωστε και από το πως θέλει να ζει κανείς, αν έχει υποχρεώσεις κ.α. Όταν όμως ασχολείσαι με κάτι που αγαπάς όπως την Ζωγραφική και είσαι αποφασισμένος να δουλέψεις πολύ, πιστεύω ότι βρίσκεις ένα δρόμο. Έστω και αν ασχοληθείς παράλληλα με κάτι παρεμφερές όπως για παράδειγμα, την εκπαίδευση, την σκηνογραφία, την εικονογράφηση ή κάτι άλλο ώστε να εξασφαλίσεις ένα επιπλέον εισόδημα.
6) Η τέχνη τελικά είναι για όλους ή μόνο για μερικούς?
- Η τέχνη πρέπει να είναι για όλους αλλά δυστυχώς περιορίζεται σε κάποιους που έχουν συνειδητοποιήσει τα οφέλη που μπορεί να τους δώσει, σε αυτούς που μπορούν και θέλουν να αφιερώσουν χρόνο ή και χρήματα, σε αυτούς με δύο λόγια που έχουν καταλάβει την χρησιμότητα της. Σε αυτό ευθύνεται και η κοινωνία που ζούμε, δεν γίνονται αρκετές για παράδειγμα δωρεάν συναυλίες ή θεατρικές παραστάσεις, ενώ η τηλεόραση σπάνια έχει ποιοτικές εκπομπές ή ταινίες και βομβαρδιζόμαστε με θεάματα τα οποία συνήθως δεν σου αφήνουν απολύτως τίποτα μετά.
7) Πιστεύετε ότι υπάρχουν όρια στην τέχνη?
- Θεωρητικά δεν υπάρχουν όρια στην τέχνη, στην πράξη υπάρχουν, άλλωστε η ζωή του ανθρώπου μέσα σε μία κοινωνία είναι κατά κάποιο τρόπο οριοθετημένη. Η πρωτοποριακή τέχνη είναι αυτή που διευρύνει και συγκρούεται με τα ήδη υπάρχοντα όρια.
8) Ποια συναισθήματα έχετε όταν ζωγραφίζετε?
- Μεγάλης χαράς, συνήθως, που τα καταφέρνω και ζωγραφίζω! Καμιά φορά μπορεί να μελαγχολήσω κάπως αν το θέμα μου είναι ανάλογο.
9) Πόσο καιρό μπορεί να χρειαστείτε για να τελειώσετε ένα έργο?
- Εξαρτάται αν ζωγραφίζω μονάχα ένα έργο, ή το κάνω με κάτι άλλο παράλληλα. Κάποια έργα βγαίνουν γρήγορα κάποια άλλα όχι. Πάντως συνήθως αν ένα έργο πάει να περάσει τους ένα δύο μήνες μπορεί να ξεκινήσω και κάποιο άλλο παράλληλα να το αφήσω και να το ξαναπιάσω αργότερα κ.λπ.
10) Έχετε κάποια ιδιαίτερη προτίμηση στην τεχνική ή τα χρώματα που χρησιμοποιείτε στα έργα σας?
- Ναι, έχω μία τεχνική που θεωρώ ότι είναι δική μου και μπορώ να τη χαρακτηρίσω ως μικτή τεχνική και βασίζεται στα ξηροπαστέλ και στα τυπώματα, βερνίκια κ.α. Όσο για τα χρώματα δουλεύω αρκετά τις αποχρώσεις του μπλε και του κόκκινου, μου αρέσει να υπερισχύει ένα χρώμα στα περισσότερα έργα μου.
11) Τελικά πρέπει κάποιος να έχει ιδιαίτερη παιδεία για να καταλάβει έναν πίνακα ζωγραφικής?
- Δεν νομίζω, απλά μπορεί όσο περισσότερο καλλιεργημένος να είναι κανείς τόσα περισσότερα να καταλαβαίνει. Αλλά το έργο τέχνης πρέπει πρώτα να μπορείς να το αισθάνεσαι και ύστερα να το καταλαβαίνεις. Εδώ νομίζω ότι υπάρχει και μία παρανόηση δεν χρειάζονται όλα τα έργα να τα καταλαβαίνεις . Εδώ δεν τα καταλαβαίνει απολύτως και ο δημιουργός τους!
12) Έχετε πάρει μέρος σε πολλές εκθέσεις μέχρι τώρα. Τι είναι αυτό που θα θέλατε να κάνετε και το έχετε σαν στόχο?
- Θα ήθελα να κάνω κάποιες ατομικές εκθέσεις άμεσα στο εξωτερικό.
13) Είναι η ζωγραφική για εσάς ένας τρόπος για να εξωτερικεύσετε τα συναισθήματα σας και αν ναι υπάρχει κάποιο έργο σας που να έχει δεχτεί επιρροές από τις παρούσες δυσκολίες που έχουμε σαν λαός?
- Σίγουρα η ζωγραφική είναι ένας τρόπος να εξωτερικεύω τα συναισθήματα μου. Και αυτά έχουν άμεση σχέση με το περιβάλλον με το οποίο ζω. Ένα από τα τελευταία μου έργα το ξεκίνησα το 2009 και το τελείωσα το 2010 ονομάζεται «Πέραμα 2010», διότι ξεκίνησε με αφορμή μία ομαδική έκθεση στην Ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, η οποία έχει πληγεί ιδιαίτερα από την κρίση που βιώνουμε τελευταία στην Ελλάδα.
Το έργο αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να ονομάζεται και «Οικονομία 2010».
14) Είστε παντρεμένη και μητέρα ενός γλυκύτατου κοριτσιού. Κάνετε μαθήματα ζωγραφικής στην κόρη σας ή έχετε σκοπό να κάνετε στο μέλλον?
- Η κόρη μου η οποία είναι σχεδόν έξι χρονών μάλλον θα πρέπει να μας δίνει μαθήματα παρά να της δίνουμε! Ζωγραφίζει πολύ στο σπίτι, στο νηπιαγωγείο και μένω συχνά άφωνη με αυτά που κάνει. Συνήθως σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά κάνουν πολύ ενδιαφέρουσα ζωγραφική, και σε ρωτάνε λίγα πράγματα. Έχουν πολλά συναισθήματα που θέλουν να εκφράσουν και το κάνουν με ένα πολύ προσωπικό και ιδιαίτερο τρόπο. Δεν μπορώ όμως αυτή την στιγμή να ξέρω τι ανάγκες θα έχει στο μέλλον. Πάντως αν θα θελήσει κάτι παραπάνω για την ζωγραφική φυσικά και θα της κάνω μαθήματα.
15) Βραβευτήκατε σε διαγωνισμό ζωγραφικής στο Σπολέτο της Ιταλίας τον Ιούλιο του 2012. Θα ήθελα να περιγράψετε τα συναισθήματα σας για αυτή την βράβευση.
- Χάρηκα πάρα πολύ. Αισθάνθηκα ένα είδος ανταμοιβής για όσες προσπάθειες έχω κάνει και πήρα δύναμη για να κάνω και άλλες. Επίσης χάρηκα πολύ γιατί σε μία περίοδο που η χώρα μας διασύρεται, σε ένα διεθνή διαγωνισμό, άκουσα το όνομά μου και μετά την προσφώνηση Ελληνίδα. Ήταν πολύ δυνατή η συγκίνηση που ένοιωσα.
Κυρία Αβαγιανού σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που δώσατε στο "Είμαστε Γυναίκες"
- Ευχαριστώ πολύ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, που μου κάνατε.
http://www.avayianou.gr/bio ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Άννα Λουράντου
