Αυτό τον μήνα φιλοξενούμε τη Γεωργία Δαμήλου ηθοποιό και σκηνοθέτη.
1) Κυρία Δαμήλου είστε ηθοποιός και σκηνοθέτης. Προέρχεστε από οικογένεια καλλιτεχνική και έτσι είχατε ένα κίνητρο για τη συγκεκριμένη επαγγελματική επιλογή σας ή η επιλογή σας αυτή ήταν κάτι ανεξάρτητο από το οικογενειακό σας περιβάλλον?
- Γεννήθηκα στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου. Από δύο χρονών μένω στο ίδιο σπίτι, εδώ στη Λαμπρινή. Οι γονείς μου ήταν πολύ γενναιόδωροι και φιλόξενοι άνθρωποι, τους άρεσαν πολύ τα γλέντια τα τραγούδια και οι χοροί και κάναμε αρκετά πάρτι στο σπίτι. Επίσης τραγουδούσαν και οι δυο πολύ καλά. Ήταν μέλη σε χορωδίες και έκαναν αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό με τις χορωδίες τους. Η μητέρα μου έκανε δουλειές στο σπίτι τραγουδώντας όλο το ρεπερτόριο που ήξερε και ο πατέρας μου έμπαινε στο σπίτι πάντα σφυρίζοντας. Ο αδελφός μου έπαιζε κιθάρα μαζί με τον ξάδελφο μου που έπαιζε μπουζούκι. Από την άλλη εγώ ήμουν ντροπαλή και στα πάρτι κρυβόμουν σε κάποια γωνία και παρακολουθούσα τον κόσμο καθώς διασκέδαζε. Όταν έβλεπα κάποια περίεργη κίνηση ή κάποιο περίεργο τρόπο ομιλίας, το βράδυ στο δωμάτιο μου τα μιμούμουν. Αυτή ήταν η δική μου διασκέδαση μου τότε. Νομίζω πως ένας ηθοποιός αυτό είναι. Παρατηρητής. Τελικά δεν ξέρω αν το περιβάλλον μου με έκανε να γίνω ηθοποιός αλλά σίγουρα μου διαμόρφωσε την αισθητική μου.
2) Πως ένας άνθρωπος που είναι από τη φύση του ντροπαλός και κλειστός, ξεπερνάει τον εαυτό του πάνω στη σκηνή υποδύοντας διάφορους ρόλους μπροστά σε κοινό?
- Νομίζω πως πολλοί ηθοποιοί είναι ντροπαλοί και κλειστοί χαρακτήρες. Σαν Γεωργία δεν μπορώ να μιλήσω μπροστά σε κόσμο. Με ρωτάνε πολλές φορές όταν παρουσιάζω μια σκηνοθεσία μου αν θέλω πριν την παράσταση να πω κάτι στο κοινό για το έργο αλλάεγώ πάντα απαντώ αρνητικά, ούτε που να σκεφτώ κάτι τέτοιο. Όταν όμως ερμηνεύω έναν ρόλο κρύβομαι πίσω από αυτόν και έτσι μπορώ να λειτουργήσω πάνω στην σκηνή.
3) Σε ποια έργα έχετε παίξει μέχρι σήμερα?
- Ήμουν τυχερή γιατί σπούδασα θέατρο στην σχολή του Καρόλου Κουν στο Θέατρο Τέχνης και πρόλαβα τον Κουν να σκηνοθετεί. Έπαιζα από το πρώτο έτος της σχολής σε αρχαία δράματα που ανέβαζε το Θέατρο Τέχνης. Έχω παίξει σχεδόν σε όλα τα αρχαία θέατρα της χώρας και φυσικά το καλύτερο μου ήταν στην Επίδαυρο. Έζησα μαγικές στιγμές εκεί, έπαιξα σε αρκετά έργα του Αριστοφάνη, Αισχύλο και Σοφοκλή. Μετά το θέατρο Τέχνης πήγα σε ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ(Αγρίνιο, Κομοτηνή κ.α) έπαιξα σε επιθεώρηση με τον Γ. Κωνσταντίνου, στο "Ξύπνα Βασίλη" με τον Σ. Παπαδόπουλο, στο παιδικό θίασο της Ε. Γερασιμίδου, με την φιλική εταιρεία "τασσει δ' ερωτα" στο έργο 'Τα μυστήρια ή που είναι το αστείο" μια περφόρμανς για την ζωή και την τέχνη σε σκηνοθεσία Έλενα Βόγλη.
4) Τι είναι αυτό που ακόμα δεν έχετε καταφέρει επαγγελματικά και το έχετε σαν στόχο?
Έχω αρκετούς ρόλους στο μυαλό μου που θα ήθελα να παίξω, επίσης τα τελευταία χρόνια δουλεύω σαν σκηνοθέτης σε ερασιτεχνικές ομάδες. Θα ήθελα να αρχίσω να σκηνοθετώ και επαγγελματίες στα επόμενα χρόνια, αλλά αυτό που ελπίζω να γίνει σύντομα είναι να ζω άνετα οικονομικά με τις δουλειές που επιλέγω να κάνω στο θέατρο.
5) Κάπου στην πορεία της ζωής σας έρχεται ένας γάμος και ένας γιός που σήμερα σπουδάζει ηθοποιός αλλά και ένα διαζύγιο. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να μεγαλώνετε ένα παιδί χωρίς την οικονομική σταθερότητα μιας οποιαδήποτε άλλης δουλειάς?
- Ήταν και είναι πολύ δύσκολο. Φυσικά μαζί με τις δουλειές που κάνω στο θέατρο πολλές φορές έκανα κι άλλες για να τα βγάλω πέρα. Ποτέ δεν σκέφτηκα να βρω κάποια δουλειά σταθερή και μόνιμη όσο δύσκολα και να περνούσα οικονομικά. Θέατρο έχω σπουδάσει, αυτό αγαπώ, αυτό θα κάνω μέχρι το τέλος...
6) Θα ήθελα να μας μιλήσετε για τις ερασιτεχνικές ομάδες που σκηνοθετείτε. Για τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτές καθώς και για τις παραστάσεις που κάνετε.
- Είμαι πολύ περήφανη για την ερασιτεχνική μου ομάδα. Ανήκει στο σύλλογο Δράση στο Γαλάτσι. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που δεν είχαν καμιά σχέση με το θέατρο, βρίσκουν διέξοδο για να σπάσουν την ρουτίνα της καθημερινότητας και να ξυπνήσουν τα συναισθήματα και τις μνήμες που έχουν χαθεί μέσα στα χρόνια. Έχουν όρεξη για δουλειά παρά τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις. Τους θαυμάζω που αντί να χωθούν σε μια πολυθρόνα και να βλέπουν T.V, αγωνίζονται κ αντιστέκονται μέσα από μια θεατρική σκηνή. Νομίζω πως ο άνθρωπος γερνάει μόνο όταν πάψει να αγωνίζεται και να δέχεται τα πάντα αδιαμαρτύρητα και να μην θέλει να γνωρίσει νέες εμπειρίες. Με τη θεατρική ομάδα της Δράσης έχουμε ανεβάσει τα "θεατρικά μονόπρακτα" του Κ. Μουρσελά, τη "Μήδεια" του Μποστ τα "μονόπρακτα" του Τσέχωφ το "Ουμπου βασιλιά" του Ζαρρυ και με αυτό το εργο πήραμε πέντε βραβεία στο πανελλαδικό φεστιβάλ Ιεράπετρας και τέλος στις 20 Μάρτη ανεβάσαμε την "Τραπεζαρία" του Γκερνυ. Έχω ξεκινήσει και ένα νέο τμήμα για όσους θέλουν να ασχοληθούν με το θεατρικό παιχνίδι..
7) Πως κρίνετε το γεγονός ότι άνθρωποι του χώρου σας προβάλλουν την προσωπική τους ζωή για να προκαλέσουν και να απασχολήσουν τα media ώστε να έχουν απολαβές στην επαγγελματική τους ζωή?
- Πιστεύω πως στο χώρο μας υπάρχουν ηθοποιοί που τους ενδιαφέρει η υποκριτική και σε άλλους τους ενδιαφέρει να βρίσκονται στα φώτα. Όποτε προκαλούν με την προσωπική τους ζωή για να υπάρχουν στα media αλλά αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την δουλειά του ηθοποιού. Μοτο τους είναι “δεν έχει σημασία τι λένε για σένα, σημασία έχει να λένε σωστά το όνομα σου”....
8) Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας βήματα?
- Ετοιμάζουμε μια δουλειά με την φιλική εταιρεία "τασσει δ'ερωτα' το έργο "γελώντας άγρια" του Christopher Durang στο Θέατρο “ΣΥΝ ΚΑΤΙ” σύνολο τέχνης ΧΩΡΟΣ – Μεθώνης 46 (1ος όροφος), Εξάρχεια από το Σάββατο 7 Μαΐου και κάθε Σάββατο-Κυριακή και Δευτέρα έως τις 6 Ιουνίου και ώρα 21:00. Μια προκλητική, κωμικοτραγική βουτιά στις φαντασιώσεις, τις αγωνίες και τις νευρώσεις του σύγχρονου ανθρώπου της μεγαλούπολης. Η ιστορία ξεδιπλώνεται αποσπασματικά, μέσα από την εκμυστήρευση των σκέψεων δύο ανθρώπων που συναντώνται στην Αμερική της κατανάλωσης, της ψυχανάλυσης, της μοναξιάς: από την υποκειμενική ερμηνεία τους για το βίαιο επεισόδιο που όρισε την πρώτη τους συνάντηση μέχρι την αμοιβαία κατανόηση και αποδοχή που λαμβάνει -κυριολεκτικά- χώρα στην αλληλοδιείσδυση των ονείρων τους. μετάφραση: Χρ. Παπαδάκη-Δημ. Φραγκιόγλου σκηνοθεσία: Έλενα Βόγλη κινησιολογική επιμέλεια: Μαρίνα Μαυρογένη μουσική επιμέλεια: Μάριος Συμεωνίδης βοηθός σκηνοθέτη: Παντελής Παντελόγλου κοστούμια: Δήμητρα Ψυχογιού φωτισμοί: Μιχαήλ Μπούρης φωτογραφίες: Τριαντάφυλλος Παππάς σχεδιασμός αφίσας-προγράμματος: Γιάννης Τρίμμης ερμηνεύουν Γυναίκα: Γεωργία Δαμήλου Άνδρας: Μάριος Συμεωνίδης 7/8/9/-14/15/16/-21/22/23/-28/29/30 Μαΐου και 4/5/6 Ιουνίου 2011 Ώρα: 21:00 Γενική είσοδος: 10 ευρώ Λόγω περιορισμένων θέσεων είναι απαραίτητη η κράτηση Θέατρο “ΣΥΝ ΚΑΤΙ” σύνολο τέχνης ΧΩΡΟΣ –Μεθώνης 46 Μεθώνης 46 (1ος όροφος), Εξάρχεια τηλ. κρατήσεων: 210 7249638 e-mail: synkati@hotmail.com "
9) Τι ρόλο έχει παίξει η φιλία στη ζωή σας?
- Η φιλία έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην ζωή μου. Στις δυσκολίες ήταν πάντα οι φίλοι μου δίπλα και με στήριζαν, έχω εξαιρετικούς φίλους που με κάνουν συνεχώς να εξελίσσομαι σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης. Για δυο πράγματα είμαι περήφανη για τον γιο μου και τους φίλους μου...
Κλείνοντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που δώσατε στο «Είμαστε Γυναίκες» και να σας ευχηθώ να πραγματοποιήσετε στο άμεσο μέλλον κάθε στόχο σας….
