Η φροντίδα για την αντιμετώπιση των ρυτίδων,  η αντηλιακή προστασία και η λεύκανση του προσώπου ήταν μερικές από τις αγαπημένες ενασχολήσεις των ανθρώπων διαχρονικά..

Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα για την ύπαρξη καλλυντικών προϊόντων για την φροντίδα προσώπου βρέθηκαν στην Αίγυπτο και χρονολογούνται γύρω στο 3.500 π.Στην Αίγυπτο εκείνης της εποχής,  υπήρχε συνταγή κρέμας για την αντιμετώπιση των ρυτίδων. Ηταν μια σύνθεση από αλεσμένο λιβάνι, κερί, λάδι από moringa και κύπερος ανακατεμένα με χυμούς φυτών. Την ίδια εποχή  επίσης ,έτριβαν το δέρμα τους με λάδια και αρώματα. Τα αρωματικά έλαια μαλάκωναν την επιδερμίδα και την προστάτευαν από τον ήλιο.

Και στην αρχαία Ελλάδα οι άνθρωποι φαίνεται να είχαν αναπτύξει πολλές συνταγές καλλυντικών χρησιμοποιώντας ως συστατικά άγρια φυτά, βότανα, κατσικίσιο γάλα, φυτικά έλαια, ρινίσματα ξύλων όπως κυπαρισσιού και κέδρου καθώς και κοπριά.Οι αρχαίοι Έλληνες επίσης χρησιμοποιούσαν ακόμα από την εποχή του χαλκού, τον λευκό μόλυβδο για την λεύκανση του προσώπου τους. Μια παράδοση που πέρασε στην συνέχεια και στους Ρωμαίους. 

Οι Ρωμαίοι , εκτός από τον λευκό μόλυβδο για την λεύκανση του προσώπου τους, χρησιμοποιούσαν αντιρυτιδικές κρέμες με βάση το ελαιόλαδο αλλά και μάσκες προσώπου με μίγμα από σύκο, μπανάνα, αλεύρι από βρώμη και ροδόνερο.

Οι Εβραίοι για την προστασία από τον ήλιο χρησιμοποιούσαν ελαιόλαδο,  αμύγδαλα, σπόρους,  σησαμιού,  κολοκύθια, καθώς και λιπαρά στοιχεία από ζώα ή ψάρια.Υπάρχουν επίσης γραπτές μαρτυρίες ότι είχαν εφεύρει διάφορες συνταγές για την φροντίδα του δέρματός τους. 

Στο Βυζάντιο, για τον καθαρισμό του προσώπου χρησιμοποιούνταν διάφορα υλικά είτε αυτούσια ή με συνταγές. Τα πλέον συνήθη υλικά ήταν το νίτρο, η κιμωλία, το λάδι τα φύκια και το μέλι.Για να τονωθεί το χρώμα και η λάμψη του δέρματος οι Βυζαντινές αλειφόνταν με περιττώματα σαύρας.Την λεύκανση του προσώπου τη έκαναν με το ψιμύθιο,  ένας συνδυασμός ανθρακικού μολύβδου και λευκής σκόνης,

Κατά την περίοδο του Μεσαίωνα,  η χρήση των καλλυντικών είχε περιοριστεί κυρίως στην αριστοκρατία.Όμως με το τέλος των σταυροφοριών, οι ευρωπαίοι άρχισαν να χρησιμοποιούν υλικά και συνταγές καλλυντικών προερχόμενες από τις ανατολικές χώρες.

-Μεταξύ 16ού και τον 19ου αιώνα ,η μόδα στην Ευρώπη ήταν η εύθραυστη χλωμή εμφάνιση της γυναικείας επιδερμίδας.

Για να πετύχουν το χρώμα αυτό οι γυναίκες χρησιμοποιούνταν διάφορες τεχνικές όπως «πλύσιμο» του προσώπου με τα ούρα τους,  ροδόνερο αναμιγμένο με κρασί, αφέψημα φλούδας λεμονιού αναμεμιγμένο με νερό βρασμένων φασολιών και τέλος λευκό μόλυβδο.

Για το ξεφλούδισμα του δέρματος,  χρησιμοποιούσαν επίσης λευκό μόλυβδο αναμεμιγμένο με χλωριούχο υδράργυρο.

Η υπερβολική χρήση του μόλυβδου αλλά και του αρσενικού την εποχή αυτή, οδήγησε πολλούς ανθρώπους στο θάνατο.