Oι τρίχες στο πρόσωπο του άνδρα,  φαίνεται να τον παιδεύουν από την νεολιθική ακόμα εποχή καθώς σε σπηλιές αποτυπώνονται είδωλα ανδρών χωρίς γέννεια.  Για το ξύρισμα της εποχής χρησιμοποιούσαν πέτρινες λεπίδες ή κέρατα. Αργότερα η τέχνη εξελίχθηκε με την χρήση ακονισμένης πέτρας και κοχυλιών...

- Οι Σουμέριοι απομάκρυναν τα μαλλιά με τσιμπιδάκια.  Κατά την διάρκεια των ανασκαφών στο Ur., πρωτεύουσα της Χαλδαίας, βρήκαν τσιμπιδάκια σε ένα τάφο του 3500πχ.

- Η τέχνη της αποτρίχωσης με κλωστή (threading),  προέρχεται από την την αρχαία Αραβία, όπου οι γυναίκες τύλιγαν βαμβακερά νήματα στα δάκτυλα τους και τα πέρναγαν γρήγορα πάνω από τα πόδια τους ώστε να περικυκλώνουν τις τρίχες και να τις τραβούν.

Επίσης οι αρχαίοι ‘Άραβες αλλά και οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν, μπρούτζινα ξυράφια καθώς και μείγμα ζάχαρης ή μελιού. Χρησιμοποιούσαν ακόμα αποτριχωτικά φτιαγμένα από άμυλο, αρσενικό και ασβέστη

- Στην Ινδία και σε ορισμένες αραβικές χώρες, οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν μία στρογγυλή μπάλα από καραμελωμένη ζάχαρη και χυμό λεμονιού, που την κυλούσαν με μεγάλη μαεστρία στα σημεία του σώματος όπου υπήρχαν ανεπιθύμητες τρίχες. Οι τρίχες κολλούσαν πάνω στη μπάλα και η επιδερμίδα απαλλασσόταν από την τριχοφυΐα.

- Οι Μικρασιάτες χρησιμοποιούσαν μια μέθοδο αποτρίχωσης που ονομαζόταν sugaring και συμπεριλάμβανε την εφαρμογή μιας φυσικής αλοιφής από λεμόνι και άλλα φυσικά συστατικά με βάση την ζάχαρη, και μαγειρεμένη ώστε να γίνει ένα απαλό μείγμα, το οποίο είτε το έτριβαν είτε το τράβαγαν από την αντίθετη φορά από την οποία αναπτύσσονταν οι τρίχες.

- Οι πρωτόγονοι ιθαγενείς στο Βόρνεο ακόμα και στις μέρες μας τραβούν με τα δάχτυλα τις τρίχες από την επιδερμίδα.

- Οι αποτριχωτικές κρέμες αναπτύχθηκαν ευρέως κατά την ρωμαϊκή εποχή και η λατινογενής ονομασία τους αποδίδεται σε αυτή την εποχή. (Από τα λατινικά d_pil_re:d_-, εντελώς+ pil_re, αφαίρεση τριχών)

Τα πρώτα αποτριχωτικά κατασκευάστηκαν από υλικά όπως ρετσίνι, ροδάκινα, λευκό κρασί, κολλώδης απόσταγμα κισσού, λίπος γαϊδάρου, χολή κατσίκας, αίμα νυχτερίδας, και σκόνη οχιάς.

- Οι Ευρωπαίες στο 400 μ.Χ. προκειμένου να έχουν φαρδύ και λείο μέτωπο χρησιμοποιούσαν ένα είδος επιδέσμου που έφτιαχναν από αβγό και σκόνη μαστίχας, ένα είδος στόκου, που τον τοποθετούσαν γύρω-γύρω από το κεφάλι και στη συνέχεια τον αφαιρούσαν με μεγάλη δύναμη.

- Στην Μ. Βρετανία στην Ελισαβετιανή εποχή,  οι μητέρες συχνά χρησιμοποιούσαν αμυγδαλέλαιο στο μέτωπο των παιδιών τους με την ελπίδα ότι δεν θα φυτρώσουν εκεί μαλλιά. Επίσης χρησιμοποιούσαν έμπλαστρα εμποτισμένα σε ξύδι και περιττώματα γάτας..

http://www.aesthetics.gr